WE ZIJN HARTSTIKKE RIJK

Vanmorgen, donderdag 28 februari 2013 09.00 uur, het grote moment is daar. Spannend, spannend, spannend.
Het CPB maakt de cijfers bekend, hoe staan 'we' er voor?
Het nieuwsbericht wordt er zelfs voor uitgesteld.
Tevergeefs.
De deskundigen achter hun laptop blijven op de F5 knop drukken (site verversen, denk ik) maar niks hoor.
Dan toch maar de radionieuwsdienst, daarin ook geen berichten over het CPB.
De spanning is nu haast ondraaglijk.
Gelukkig, de heer zij geloofd en geprezen om 6 minuten over 9 is het grote nieuws daar.
Dit jaar bedraagt het tekort 3,3% en in 2014 zal dat 3,4% zijn.
De economie zal aantrekken in 2014.
Een zucht van verlichting gaat door het vaderland.
Het is niet goed, maar het had veel erger kunnen zijn.
Dan is er ruimte voor de commentatoren, economen en andere mensen die voor deze materie doorgeleerd hebben, ook veel hoogleraren mogen hun zegje doen.
Een van hen zegt dat het goed gaat komen want WE ZIJN HARTSTIKKE RIJK IN NEDERLAND.
Ik kan het niet voor me houden en ik ren naar de Lidl, de Aldi, de C1000, de AH en ik roep zo hard ik kan:"MENSEN, MENSEN, HET KOMT GOED, WE ZIJN HARTSTIKKE RIJK!!!!!
Tot mijn verbijstering reageren de mensen niet zoals ik verwacht, ze kijken me glazig aan dus ik denk dat ze het niet snappen en ik blijf het maar herhalen:"We zijn rijk, hartstikke rijk, ik hoor het op de radio".
Op een gegeven moment voel ik een prikje in mijn nek en hoor ik een stem die zegt:"Rustig maar meneer, het komt goed". Ik sluit mijn ogen en lach gelukzalig.
Als ik mijn ogen weer open doe staat Annette naast mij en die zegt dat ik van de dokter wel naar huis mag, maar zij moet er op toezien dat ik de meegegeven pilletjes inneem en dat ik de komende dagen geen radio of TV mag horen of zien.
Ik heb het toch echt gehoord:"WE ZIJN HARTSTIKKE RIJK"

WOUTER BOS EN ZIJN ZONNEBRIL

Daar is ie weer.
De zonnebril van Wouter, gedeclareerd na een dienstreis omdat de zijne gestolen was. Wakkere journalisten kwamen daar een paar jaar geleden achter na scherpzinnig speurwerk naar declareergedrag van diverse politici.
Ze vonden verschillende zaken die niet deugden maar de zonnebril van Wouter Bos bleef heel lang het nieuws beheersen; het was overigens een declaratie die gewoon kon.
Sinds vandaag staan alle declaraties van politici en topambtenaren gewoon op internet en je kunt nu probleemloos opzoeken en zien dat  een staatssecretaris na een bezoek aan Groningen daar heeft overnacht voor 135 euro. Uitermate belangrijk nieuws want door deze openheid zullen "ze" het niet wagen om een verkeerde declaratie in te dienen.
Door mijn hoofd ging het liedje "Als het effe kan " waarin wordt bezongen wat je allemaal illegaal kunt doen, maar als als het effe kan moet je er voor zorgen dat ze er niks van merken. "Ze" zullen slimmer moeten worden om "hun"  te bedonderen. (uit 1961 Als het effe kan)
Maar het meest wonderlijk vandaag was de zonnebril van Wouter Bos, bij elke nieuwsrubriek kwam die weer langs, alleen die bril en geen enkele andere zaak uit het declaratieverleden waar een echt luchtje aan zat.
Dat stinkt een beetje naar…………. ja, naar wat eigelijk?

VOORNAAM

Hoe is het mogelijk dat deze er niet bij staat?

JAN

Tijd voor een parlementaire enquête.

GELOOFSZAKEN altijd lachen

Hieronder het eind van een column in de Volkskrant welke de titel had "We zijn allemaal het beste af met een seniele Paus."
In een ex-katholieke krant kan dit soort zaken natuurlijk het best besproken worden, daar zitten tenslotte de meeste deskundigen.

Paus Benedictus XVI heeft er nooit echt zin in gehad. Hij vroeg vóór zijn benoeming al drie keer om ontslag als Prefect van de Congregatie van de Geloofsleer, wat hem drie keer door de toenmalige paus werd geweigerd. Nu heeft hij enkel god nog boven zich en zo is deze uitzonderlijke abdicatie zonder problemen geaccordeerd. Nog geen acht jaar was hij staatshoofd van Vaticaanstad, een tussenpaus. De kardinalen zullen zich in de Sixtijnse kapel weer buigen over een nieuwe benoeming. 

Het zal ons in Nederland een zorg zijn wie die joker mag worden. We zullen zo nodig onze schouders ophalen. Maar in Afrikaanse landen is dat wel anders. Daar groeit het christendom explosief, daalt het gebruik van condooms door de christelijke lobby en worden er doodstraffen ingevoerd op homoseksuele handelingen. Vooral die landen had ik de incontinente en immobiele jaren van paus Benedictus XVI enorm gegund.

^{Daniël Samkalden is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.}

Hoe Daniël  de feiten die hij hierboven noemt, weet, is mij een raadsel, maar hij zal zo zijn contacten hebben. Maar of het ons niet kan schelen en we onze schouders ophalen weet ik niet. Ik houd er niet zo van als er voor of over mij gezegd wordt wat ik zal gaan denken of doen.
Wat ik erg leuk vind, zijn de reacties die op prikkelende columns gegeven worden. Hieronder staat er eentje van Rob34, die mij als erkend atheïst behoorlijk aan het lachen maakte.

Rob34

De rooms-katholieke kerk mag dan weinig of niets met religie te maken hebben, het gezever van de openlijk atheïsten is evenzeer triest. . Iemand die de Almacht van God ontkent in de materiële wereld leeft slechts in illusie.

Ik ga er maar van uit dat Rob van kind af aan in een katholieke omgeving heeft geleefd, een grotere illusie dan die lijkt mij nauwelijks denkbaar. Maar wel een fantastisch goed georganiseerde illusie, dat kun je niet ontkennen.

BUURTHUIS EN BEJAARDENHUIS

Wat hebben deze twee woorden gemeen?
Beide beginnen met de letter B en dat is de tweede letter van het alfabet en nu is mijn grote vrees dat "ze" (in dit geval de regeringspartijen VVD en PVDA) een alfabetische lijst met af te schaffen zaken hebben gemaakt en dat "ze" nu bij de letter B zijn.
Wonderlijk.
Een van de twee, de VVD, is voor keihard bezuinigen maar die ander partij, waar ik bij de laatste verkiezingen mijn vertrouwen in stelde, is toch ook sterk voor preventie. Nu zullen jongeren die de buurthuizen bezoeken hun heil elders moeten zoeken. 3 X raden waar. Nu kunnen bejaarden die vooral veel moeten bewegen hun mat voor het koersballen ergens op een brede stoep uitrollen en plaatsnemen op sinaasappelkistjes en koffie uit de thermoskan drinken. Als er dan toch 800 bejaardenhuizen gesloten moeten worden, zou een humaan regiem dat in de zomer doen zodat de oudjes een beetje geleidelijk kunnen wennen aan de omstandigheden. Ik vrees echter dat de deuren hartje winter worden opgezet dan heeft dat een veel sterker effect op de begroting.
Nee, nee, nee zo zal dat niet gaan, hoe ik de lezer denken, wij leven in een humaan land waar we respect hebben voor de oudere mens.
Daar is alleen zo verdomd weinig van te merken!

VAN BALKEN EN SPLINTERS

Een aardig stukje dat Ronald van Raak schreef in het clubbladvan zijn partij, de SP.

Volgens Wouter Bos is Nederland een ‘Bananenrepubliek’. In een column in ‘de Volkskrant’ rekent de oud-leider van de PvdA af met zijn oude vrienden van het CDA. Bos richt zijn pijlen vooral op Elco Brinkman, voorzitter van het CDA in de Eerste Kamer, maar ook voorzitter van Bouwend Nederland. Brinkman is lobbyist voor de bouwwereld, maar bepaalt als senator tegelijk het bouwbeleid.

Bos weet het dus wel, dat dit niet kan. Maar waarom schrijft hij dan geen column over Marleen Barth, die behalve voorzitter van de PvdA in de Eerste Kamer ook voorzitter is van GGZ-Nederland? Waarom mag zij als lobbyist voor de GGZ wel het beleid bepalen over de geestelijke gezondheidszorg? Waarom geen column over André Postema, senator voor de PvdA, maar ook vicevoorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Maastricht? Waar zoveel mensen meer geld krijgen dan de Balkenendenorm?

Waarom geen column over PvdA-senator Klaas de Vries, commissaris bij Eneco en Haskoning, over PvdA-senator Ruud Koole, voorzitter van de Raad van Toezicht van de VARA, of PvdA-senator Joyce Sylvester, die als burgemeester van Naarden directe belangen heeft bij de herindeling van deze gemeente? Wouter Bos heeft een goed punt te pakken, als hij zegt dat dubbele petten in het bestuur leiden tot belangenverstrengeling en ondoorzichtige besluitvorming. Maar een oud-partijleider die zo helder de problemen ziet bij een ander, waarom ziet die niet de fouten bij zijn eigen partij?

Zo gaat het nog een tijdje voort met andere voorbeelden.
In deze kolommen zijn al vaker stukjes verschenen over politici. Het valt niet mee om je vertrouwen in die beroepsgroep niet te verliezen. Vaak verandert hun gedrag op het moment dat zij daadwerkelijk macht krijgen krijgen. Een sterk voorbeeld vind ik zelf de heer Kamp die op mij wel sympathiek overkwam met zijn grappen over de katholieke verkennerij waar hij lid van was geweest. Maar zodra hij het fluweel van de regeringskussentjes onder zijn achterste voelde, veranderde hij in een meedogenloze, keiharde politicus. Het probleem voor de eenvoudige kiezer is, dat hij niet in de toekomst kan kijken. Je stemt op een partij en je krijgt iets waar je niet voor zou kiezen als je het van te voren geweten had.
Hoe lossen we dat op?

GRENSGEBIEDEN

Tommy Wieringa gaat van a.s. zondag eenserie presenteren op de VPRO, Nederland 2 20.30 uur, over grensgebieden, het ziet er veelbelovend uit. Kijken dus.
Hieronder een Drents grensgebied.

AFSPRAKEN

Dit stond vandaag op de website van de NRC. Meestal wordt in deze krant wat objectiever weergegeven wat er in de samenleving gebeurt.
Kijk zelf:

BINNENLAND 

Enkele vakbonden hebben overeenkomsten met bedrijven gesloten waarin vakbondsleden voorrang krijgen op hun collega’s. De leden krijgen een extra vrije dag voor studie of voor duizend euro scholing, schrijft hetAD vanochtend.

De omstreden afspraken zijn gemaakt tussen De Unie, de FNV en twee bedrijven. Bij PGI, een producent van schoonmaakmiddelen in Cuijk, krijgen leden een extra vrije dag om zich via de bond om te scholen. Bij pensioenbedrijf Timeos in Amsterdam krijgen leden scholing ter waarde van duizend euro.

Wat is er omstreden aan deze afspraak?
Het lijkt wel of het verboden, of op zijn minst immoreel is om iets voor je eigen leden te doen. Leden van een vakorganisatie betalen maandelijks een aardig bedrag om er voor te zorgen dat hun arbeidsomstandigheden zo optimaal mogelijk zijn en dat hun belangen zo goed mogelijk worden behartigd. Zo'n dertig jaar geleden pleitte ik er zelf al voor om CAO's alleen voor leden af te sluiten maar dat was onkunde van mijn kant; een CAO kan alleen maar voor de hele beroepsgroep worden afgesloten.
Er werd en wordt onderhandeld voor leden en de rest profiteert mee van de bereikte resultaten. Vaak hoor je nog wel commentaar van die "rest" hoe "ze" ( de bonden) het eigelijk hadden moeten doen.
Wat is er mis mee als bonden afspraken maken om voor hun leden iets trachten af te spreken over scholing en een vrije dag extra?
Helemaal niets, dacht ik.

THOMAS VON DER DUNK, een voltreffer.

Hieronder een prima stuk van Thomas von der Dunk, als antwoord op een stukje over graaicultuur van Jort Kelder.

Het stuk van Jort Kelder (Opinie&Debat, 9 februari) bevat drie denkfouten, die illustreren hoezeer de „journalist en tv-maker” zichzelf kritiekloos de denkwereld van de Quote 500 heeft eigengemaakt en daardoor het contact met de rest van de samenleving verloren heeft.

Omdat Van Olphen eerst anderhalf miljoen euro verdiende, heet een half miljoen euro een prijzenswaardig groot offer. In de ogen van normale burgers is een jaarsalaris van anderhalf miljoen voor een bancaire kantoorklerk zonder enig persoonlijk ondernemersrisico dermate absurd dat dit voor de bezoldiging van een ambtenaar überhaupt geen criterium kan zijn.

Boze belastingbetalers hebben wel degelijk het recht om bonussen voor wanbeleid te bekritiseren als zij voor de gevolgen van „verkeerd uitgepakte beslissingen die een particulier bedrijf nam” moeten opdraaien. Wat Kelder in feite bepleit, is het recht voor de Quote 500 op een loterij zonder nieten. Als het goed gaat, betekent dat voor de topman kassa. Als het slecht gaat, gaat de topman vrijuit. Zoals Marx al de essentie van dit graaikapitalisme formuleerde: privatisering van de winsten, socialisering van de verliezen.

Omdat Van Keulen in 2006 Topman van het Jaar was, zou kritiek nu gratuit zijn. De verkapte suggestie luidt dat wij dus met zijn allen daarop aanspreekbaar zijn – alsof Van Keulen via de stembus door tien miljoen Nederlanders tot Topman gekozen is. Deze opgeblazen titulatuur is echter afkomstig uit het kleine oldboysnetworkkringetje van directeuren, commissarissen en hun journalistieke slippendragers die vooral elkaar geweldig vinden, daaraan het recht meenden te ontlenen een greep in de bedrijfskas te doen en nu het misgelopen is daarvoor iedereen moreel verantwoordelijk pogen te maken.

Thomas von der Dunk

Amsterdam

REIZEN

We hadden een leuke autovakantie door Rusland in onze gedachten, maar toen verscheen er een filmpje op de website van de NRC en daardoor veranderden onze gedachten. Lekker op ons eigen terrasje achter het huis lijkt een betere optie.
Maar oordeel zelf.

VERKEER IN RUSLAND

EVERYBODY KNOWS

Everybody knows

Heel aardige song van Leonard Cohen die hij schreef samen met Sharon Robinson.
De tekst kun je lezen onder het filmpje.
Lang geleden geschreven, nog steeds actueel.
(Mocht je, net als ik,  enthousiast worden door dit lied, alles van Leonard Cohen is te vinden op YOU TUBE, wel even door 11 seconden reclame heen bijten.)

WACHTEN op betere tijden

KAMPEREN OP RIJKSKOSTEN

Hoewel er veel ruimte is, staan de tentjes mooi bij elkaar. In elk 'tentje' liggen twee soldaatjes want de tent wordt samengesteld uit twee regencapes. Knus en warm en bij het ontbijt alle ruimte buiten.

Let op het formaat van de tentjes, hierboven lijkt het heel wat maar hieronder zie je de werkelijke grootte.

Maar ja, dit was in 1968 en die mannetjes genieten nu van hun welverdiende rust terwijl er aan hun inkomen wordt geknabbeld.

MAARTEN VAN ROOZENDAAL

En dan lach ik

En dan grijp ik je hand

We bedrijven de liefde

Of we doen alsof

Ach we zijn doden, m’n liefste

Doden met verlof

GOD BEWAAR ME!!!

Ik zal toch geen PVV-er zijn geworden omdat zij nu een idee lanceren waar ik twintig jaar geleden al voor pleitte om dat in te voeren.
Veel scholen hebben last van leerlingen die zich niet weten aan te passen aan de regels van de school, of die dat niet willen.
Aan die leerlingen wordt zeer veel aandacht, tijd en moeite besteed. Op vergaderingen over leerlingen komen zij steevast aan bod en slurpen een groot deel van de beschikbare tijd op. Er wordt een behandelplan opgesteld, ouders worden benaderd door de mentor, er komen vervolggesprekken enz. enz.
Dat is allemaal niet erg want een school is er voor om jonge mensen klaar te maken voor de samenleving en in die samenleving bevat ook wat minder aangepaste figuren. Uit eigen ervaring weet ik dat zo'n 10% van de schoolbevolking min of meer problematisch is maar dat aan die groep 90% van de beschikbare hulpverlening besteed wordt. Heel vaak gaat dat goed maar er blijft een deel over wat door een "gewone" school niet meer te behandelen is en die moet je als school kunnen verwijderen. Vaak hebben scholen een onderlinge afspraak om elkaars probleem gevallen over te nemen omdat een leerling soms een nieuwe kans verdient in een andere omgeving. Allemaal prima, maar er zijn grenzen en als die bereikt zijn, moet een moeilijke leerling verwijderd kunnen worden. Over de vraag wat een moeilijke leerling is, hoeven we niet lang na te denken. Als de school een leerling niet meer aankan, moet die leerling weg, de school maakt dat dus uit. Net als bij het betaald voetbal, als ploeg en trainer niet functioneren, gaat de trainer weg. Groep blijft, individu weg.
Op deze manier krijgt de school meer tijd en ruimte voor de reguliere leerling. Het is belangrijk om slecht functionerende leerlingen op een hoger niveau te brengen maar het is minstens zo belangrijk om goed functionerende leerlingen op een beter niveau te brengen en daar krijgen ze de tijd voor als de niet functionerende leerling elders geholpen wordt. Daar hebben de gemeenten een afdeling leerplicht voor om dat te regelen.