Totaal aantal pageviews

maandag 3 maart 2014

NIET ZEUREN


In deze enveloppe werd in 1960 mijn typediploma opgestuurd. Een paar zaken vallen op: het handschrift is keurig, het is drukwerk en de postzegel is royaal afgestempeld.
Maar nog opvallender is het bedrag dat vermeld wordt op die postzegel, 8 cent.
Let wel 8 guldencenten, omgerekend naar onze huidige munt is dat 3,66024173 eurocent.
Onlangs heeft onze nationale postbezorger de tarieven 'aangepast' en rekent nu voor een dergelijke brief die meer dan 20 gram is, 128 eurocent, te weten twee postzegels waar een 1 op staat.
Het onderscheid tussen gewone brieven en drukwerk is al lang vervallen.
Als we even terugrekenen, betekent dit dus een prijs die bijna 35 keer zo hoog is als toen.
Zoals al eerder gebeurd is, verdedigt Postnl de laatste prijsaanpassing door een serviceverbetering aan te kondigen. Deze keer houdt dat in dat er op maandag geen post meer wordt bezorgd. Helder?
Niet? U heeft nu meer tijd om op maandag uw post van vrijdag te lezen.
Even ter vergelijking.
In die tijd kreeg je 2 maal per dag de post bezorgd, je kon op veel meer punten dan nu je brieven en pakjes kwijt, bezorgfouten behoorden tot een zeldzaamheid, de postbode wist wie wie was, enz.
Bovendien.
Een gewoon brood kostte toen 0,17 eurocent en zou nu, indien dezelfde norm zou zijn toegepast,  5,95 euro kosten.
Een kilo suiker kostte in die jaren 0,44 c en zou nu 15,40 euro kosten.
Het gemiddeld inkomen was in die tijd zo'n 2200 euro, dat maal 35 zou nu 77.000 eurootjes betekenen.
Ik weet ook wel dat je geen appels met peren kunt vergelijken, maar ik krijg toch sterk de indruk dat ons nationale postbedrijf hier met verkeerde argumenten iets doorvoert.
En de postbode?
Die mag voor een schijntje zijn werk blijven doen.







woensdag 26 februari 2014

SCHANDE SCHANDE SCHANDE

Hier een stukje overgenomen uit de NRC van vandaag in het kader van: Wat een ander beter kan, doe je zelf niet

De bestuurders verdienen weer meer, de leraren niet


Volgens de cao kunnen schoolbestuurders met vijftien procent in salaris stijgen. Niet afgesproken, vindt John B. Vorenkamp.
We kennen het verschijnsel al lang: bestuurders die zich flink laten betalen. Dat kunnen wij ook, dachten bestuurders in het onderwijs. Wij voeren immers ook een bedrijf. Wij richten een onderwijsbestuurdersvereniging op en die laten we een cao in elkaar knutselen. Die laten we goedkeuren door een landelijke vereniging van toezichthouders die bij deze overeenkomst had geholpen. En om het helemaal af te dekken zet de minister van Sociale Zaken daar een handtekening onder.
De uitgangspunten lijken nobel. De bestuurders zeggen rekening te houden met de maatschappelijke discussie over de beloning van bestuurders in de semipublieke sector. Door het hanteren van heldere criteria hoopt men te komen tot een redelijk, verantwoord, evenwichtig en transparant arbeidsvoorwaardenpakket. Ook de bestuurders leveren in. Want, zo lezen we in de verantwoording van de nieuwe cao, de partijen hebben afgesproken de nullijn te hanteren en de beloning niet te indexeren. Gelijke monniken, gelijke kappen in het onderwijs. Maar niets is minder waar.
Volgens de cao die dit jaar is ingegaan mogen de bestuurderssalarissen met vijftien procent omhoog. Dit als compensatie voor het schrappen van secundaire arbeidsvoorwaarden. Dat zouden de leraren ook wel willen als ze onderhandelen met diezelfde onderwijsbestuurders. Het salaris van een onderwijsbestuurder gaat van 80.000 naar 155.000 euro bruto, afhankelijk van het aantal leerlingen in de scholen. Ik heb ook salarissen van 180.000 tot 194.000 euro gezien.
Afgelopen donderdag riep de vaste Kamercommissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap minister Bussemaker en staatssecretaris Dekker en de onderwijsbestuurders ter verantwoording. En opnieuw rekenen parlementariërs zich rijk met vage toezeggingen: Bussemaker wil niet dat het salaris van onderwijsbestuurders sneller stijgt dan dat van het personeel in het onderwijs. Maar de werkelijkheid is dat de minister salarissen nauwelijks kan reguleren en bijna nergens meer over gaat. Ze kan alleen met een nieuwe Wet Normering Topinkomens een lager sectoraal maximum instellen. Over de hoogte doet ze geen uitspraken.
Ingrijpen van de overheid in een eenmaal afgesproken cao kan niet. Het onderwijs is gedecentraliseerd. Het staat bestuurders en toezichthouders vrij om te bepalen hoe zij overleg over arbeidsvoorwaarden vorm willen geven. Intussen viert de VO-raad in een eigen verslag van het algemeen overleg op zijn site de overwinning. De kans dat de minister van Sociale Zaken die nieuwe cao voor het jaar 2014 niet-bindend zal verklaren, is te verwaarlozen. En het parlement? Dat gaat over tot de orde van de dag.
Hoe is uit te leggen dat een verantwoordelijk bestuurder die niet eens actief is in het primaire onderwijsproces gemiddeld bruto drie keer meer moet verdienen dan een docent die in zijn lesgevende functie gemiddeld verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van zo’n tweehonderd jongeren?
John B. Vorenkamp is seniordocent Nederlands op de regionale scholengemeenschap De Borgen in Leek.

maandag 24 februari 2014

MARIANNE ZWAGERMAN

Marianne wie? Ik kan mij goed voorstellen dat weinig mensen buiten de grachtengordel ooit van Marianne Zwagerman gehoord zullen hebben, maar zij treedt regelmatig op in het radioprogramma van NCRV-KRO, de Ochtend. Zij mag daarin om de week commentaar leveren op de media en wat daarin verschenen is samen met een andere mediaspecialist, een soort 'wij beoordelen ons'.
Ik vind het altijd lastig om negatief over mensen te schrijven die ik niet persoonlijk ken, vaak blijken mensen reuze aardig in de privé-sfeer, die jij uitermate vervelend vindt als je ze op radio of TV hoort. Wellicht is Marianne een reuze aardige vrouw in gezelschap van haar vrienden. Ik weet het niet en ik weet ook niet of zij veel vrienden heeft want het is niet gauw goed bij Marianne. De meeste vrouwen die zij bespreekt zijn 'mutsen', een zeer geliefde uitdrukking bij haar. Ook aan sport heeft zij een grote hekel en dan vooral aan schaatsen. Al die medailles, dat kwam alleen maar omdat er verder geen andere landen meededen, riep zij twee weken geleden al en dat werd ook nog eens vandaag herhaald.
Om  Marianne even bij te praten: Noorwegen, Zweden, Polen, Duitsland, Rusland, China en Amerika hadden afgevaardigden  gestuurd naar wat wij Winterspelen noemen en inderdaad weinig van het zuidelijk halfrond. Maar daar is ook niet zoveel winter, Marianne. Alle bovenvermelde landen hebben nu en in het verleden grote schaatsers afgeleverd. Ik heb ook geen biathlonner uit Ghana aangetroffen, raar hoor.
Dat die Olympiërs in Assen werden gehuldigd was ook een groot raadsel voor Marianne, daar woonden toch geen mensen? Ik geloof dat zij zelfs even zei niet te weten waar Assen of vliegveld Eelde ligt.
Marianne is afkomstig van o.a. de Telegraaf en is mede oprichtster van Powned, media die zich niet kenmerken door evenwichtige artikelen of commentaren. Eerst onzin uitkramen en daar niet op terugkomen, kenmerkend voor rechtse types.
Wat mij bij Marianne zo opvalt, is dat er vrijwel niemand deugt over wie zij het heeft. Vrijwel alles is negatief en het woordje 'muts' ligt in haar mond bestorven. Mensen buiten Amsterdam tellen niet mee en waarschijnlijk zijn mensen die het niet met Marianne eens zijn in haar ogen ook niet serieus te nemen.
Het gebeurt mij niet vaak, maar als ik Marianne hoor, krijg ik vreemde neigingen. Soms wil zelfs de radio uitzetten.
Maar gelukkig is daar dan Jurgen van den Berg, de aardigste presentator op de radio, altijd vriendelijk, altijd beleefd en aardig tegen mensen, zelf als die rechts rabiaat gereutel produceren als hij ze aan de telefoon te woord staat. Hij geeft nooit zijn uitgesproken mening maar laat wel tussen de regels door blijken hoe hij er over denkt.
Een prima kerel die, net als ik, uit Utrecht komt, een stad waar ze genuanceerd denken.

woensdag 19 februari 2014

dinsdag 18 februari 2014

BANG

Erg bang uitgevallen ben ik niet. Zonder enig angstgevoel loop ik 's avonds laat nog over straat zonder dat ik denk dan er achter een struik of geparkeerde auto een kwaadwillend figuur tevoorschijn zal springen om mij te beroven. Hoewel in de media allerlei mensen aan het woord komen die vervelende zaken meegemaakt hebben, schat ik de kans dat mij iets overkomt laag in. Het gaat om de wet van de grote getallen. Het is alleen heel naar als jou iets overkomt maar de kans dat dat gebeurt is heel erg klein. Ik laat mij dus niet leiden door het aangepraatte 'gevoel van onveiligheid' dat mijn doen en laten zou moeten bepalen. We hebben zelfs een ministerie van veiligheid met een opperhoofd dat graag inspeelt op dat gevoel terwijl hij veel beter zijn aandacht zou kunnen richten op het tweede deel van de naam van zijn ministerie: justitie
Het recht lijkt op dit moment in het gedrang te komen in onze samenleving. Vooral als het gaat om gevoelige zaken zoals op dit moment de pedofiel, de kinderlokker die er voor zorgt dat de meest bizarre opmerkingen in de media doordringen.
Wij leven in een rechtsstaat en dat betekent dat een onafhankelijke rechter zaken beoordeelt, straffen uitdeelt en dat een veroordeelde na zijn straftijd terug kan in de samenleving. Lijkt mij allemaal glashelder.
Maar dit geldt kennelijk niet voor veroordeelde pedofielen die hun straf hebben uitgezeten, dat is een aparte categorie, die moeten na hun straf naar een 'onbewoonbaar' (!) eiland, een leegstaand klooster of iets dergelijks.
In Amerika hebben ze kaarten waarop staat waar pedofielen wonen, zodat de buurt weet wat er zou kunnen gebeuren en dat de verdachte van een kindermisbruik voorval makkelijk te lokaliseren is en klaar is om gelyncht te worden. Geen kosten voor een rechtszaak.
 Maar ze hebben daar geen kaarten waarop te zien is waar mensen wonen die een arsenaal aan vuurwapens in huis hebben. Typisch.
Ook in Nederland zijn er mensen die wel willen weten waar vrijgekomen pedofielen wonen om ze daar weg te kunnen jagen. Maar of die mensen ook willen weten waar vrijgekomen moordenaars, mensenhandelaren, fraudeplegers, autodieven, drugshandelaren enz. enz. wonen, is kennelijk niet aan de orde, terwijl een vrijgekomen zedendelinquent nog jarenlang nauwkeurig wordt gevolgd en begeleid.
De vraag waar potentiële pedofielen, moordenaars, drugshandelaren enz. wonen, wordt al helemaal niet gesteld want die is  niet te beantwoorden maar wel interessant.
Nee wegjagen, opruimen, chemisch castreren, ophangen dat is de oplossing en als de rechter het niet doet dan zorgen we er zelf wel voor. Dat zijn de kreten die je hoort als 'de mensen' of 'het volk' het woord krijgt. Volk dat voorzien is van een ruime hoeveelheid tatoeages, stevige blote armen, vette nekken en kleine hersenpannen en dat voorzien wordt van ideeën  door populisten.

Daar ben ik nou bang voor.


donderdag 13 februari 2014

TIEMPURSJOET

We doen het geweldig, het ene goud blinkt nog mooier dan het andere. Het kan niet op en wat er ook nog allemaal aankomt.
De tiempursjoet, daar gaan we ook goud pakken.
De tiempursjoet? Wat zou dat kunnen zijn vroeg ik mij af toen ik naar de oer-Hollandse sport, het schaatsen, zat te kijken. Ach natuurlijk, de zeer enthousiaste en dolgedraaide commentator sprak ineens Engels. Wat was er mis met het woord groepsachtervolging? Toen die schaatsvorm geïntroduceerd moest worden om meer spektakel bij het schaatsen te krijgen, werd er aanvankelijk nog over groepsachtervolging gesproken maar op een gegeven moment werd het teampersuit. Het werd internationaal, duidelijk toch?
Maar al die commentatoren spreken nog steeds niet over de vaifhunderdmieter, de tousendmieter dat kan nog steeds in het Nederlands.
Ik vind het raar, belachelijk zelfs, dat overal in Nederland steeds meer zeer goede en duidelijk Nederlandse  woorden worden vervangen door  Engelse.
Bij onze grootgrutter AH heb ik mij te pletter gezocht naar een potje pitloze kersen dat bij het huismerk te vinden zou moeten zijn. En ja hoor, met behulp van een vriendelijke medewerker werd er een potje CHERRY'S gevonden. Met zeer kleine lettertjes stond er ook nog KERSEN
Ik heb nog een berichtje naar AH verstuurd en gevraagd hoeveel Engelssprekende klanten zij in hun wijkwinkel telden. Het antwoord luidde dat ze internationaal bezig waren; jazeker meneer, internationaal zaken doen vraagt er om. En dan sta je natuurlijk machteloos met je Hollandse boerenverstand.
Het grappige is dat in onze Turkse buurtsuper allerlei heerlijkheden in potjes zitten waar gewoon in het Arabisch op staat wat er in zit. Zonder vertaling.
Ik mag mij, van mijn lieve vrouw, over dit alles niet meer opwinden.
Maar ik doe het toch!!!

dinsdag 11 februari 2014

STAATSGEHEIM

Er is de laatste tijd, en vooral vandaag, veel commotie over staatsgeheimen. Moet de minister weg omdat hij niet open was over de behandeling van staatsgeheimen (in dit geval geregistreerde telefoontjes van vermeende terroristen) of moet hij de behandeling daarvan openbaar maken. Veel politiek gekrakeel en gehakketak waarbij allerlei belangen een rol spelen.
Maar wat ik mij afvraag is: Wat is staatsgeheim en vooral wie weet er van?
Wie bepaalt wat geheim is en voor wie het geheim is? Ik moet aannemen dat  het hoofd van de AIVD bepaalt wat geheim is en nu vraag ik mij af of hij de minister, zijn baas, inlicht over alle zaken die hij geheim verklaart.
Wie weten er allemaal van die geheimen? De directeur zal toch niet in zijn eentje alle geheimen horen, opbergen en weer raadplegen. Er werken toch honderden ambtenaren bij die dienst?
Als die allemaal één geheimpje per jaar fabriceren dan heb je in zeer weinig tijd al gauw heel veel geheimen.
Voor wie moet dat geheim gehouden worden? Voor de vijand natuurlijk, domoor!!
Wie moeten er van weten? De staat natuurlijk!
Wie is de staat?

De staat, dat ben ik.

Wie zei dat ook al weer?

O, ja.
In deze tijd van scoringslijsten  en Olympische gedachten, scoort de staat der Nederlanden brons op het gebied van discriminatie.
Dat kan beter.

maandag 10 februari 2014

HET KAN NIET VAAK GENOEG GEZEGD WORDEN

Maar Henk Spaan kan het veel beter dan ik.
Klik en luister:
(ook nog even klikken als de link geopend is, wijst zich vanzelf)


Mooi toch?

vrijdag 7 februari 2014

MARCEL VAN ROOSMALEN

Als ik de columns van Marcel van Roosmalen lees, denk ik vaak: "Waarom doe ik al die moeite?"
Je vind ze zo op de NRC site doorscrollen naar beneden en daar vind  alle columnisten.
Lees deze en oordeel zelf'



donderdag 6 februari 2014

WINTER

VORIG JAAR ZAG HET ZO UIT


EN LIEPEN WE ER ZO BIJ





GAAN WE DAT NOG MEEMAKEN?????

dinsdag 4 februari 2014

BREAKING NEWS

Elke avond na het radiojournaal van 6 uur kunnen we genieten van Thijs van den Brink. Thijs, bekend als de helft van Knevel en Van den Brink, afgekort voor Twitter #KVDB. (Vroeger, zeiden wij jongens tegen elkaar als ons iets niet aanstond: Dat is ook klote van de bok. Waren er ouders of andere opvoeders in de buurt dan zeiden wij: Dat is KVDB. Als ik het programma zie moet ik daar vaak aan denken, maar dit terzijde)
Die Thijs dus behandelde het bekladden van affiches van een islamitische kledingzaak in Den Haag. Blote stukjes vrouwenhuid waren overgespoten met het woord schaamte. Thijs vond dat een uiting van toenemende radicalisering van moslims, die dit waarschijnlijk gedaan hadden. De moskee er tegenover had er niets mee te maken en nam er afstand van; daar noemden ze het vandalisme.
Op gegeven moment zei onze Thijs echter: Als er voor mijn huis een bushalte zou staan met daarop een schaars geklede dame en ik moest daar elke ochtend tegenaan kijken, dan zou ik bij de gemeente klagen en verzoeken dat weg te halen!!!!!!!!!!!
Wie is hier nu aan het radicaliseren, Thijsje??????????????