MOOI BEGIN VAN HET NIEUWE JAAR

Een prachtige eerste zondag

2015

Wantrouw mensen die zeggen de toekomst te kennen.

VERLOREN, weg goud

We gingen voor goud en wat gebeurt er? Bij de eerste wedstrijd in de knock-out fase liggen we er uit. Verloren van Pakistan, nota bene de ploeg die van  iedereen verloren had die wij verslagen hadden. We haddden het nog zo gezegd toen we op weg waren om de hoofdprijs op te halen, we zouden ons niet laten tegenhouden bij die missie. Alles was in orde, de coach top, de spelers top, de voorbereiding top, de weg er naar toe top, de faciliteiten top, het gestelde doel top. Top, top, top.
Voor minder gaan we niet.
Het valt mij altijd op dat bij de Nederlandse topsporters er bijna altijd van wordt uitgegaan dat het een uitgemaakte zaak is dat wij gaan winnen. Het is natuurlijk goed dat er positief gedacht wordt als je aan een toernooi of wedstrijd begint maar als je reëel bent zul je moeten beseffen dat wanneer er tien deelnemers zijn er negen zijn die de top niet halen. Als een ploeg of een sporter zilver wint, zie soms gezichten alsof net een goede bekende is overleden. Wordt er bij topsporters niets gedaan aan het omgaan met "verlies"? En wat heet verlies in dit geval, je bent de op één of twee na beste van de soortgenoten en is dat dan niet voldoende? Diezelfde prietpraat hoor je ook veel van de bobo's die er omheen lopen. De laatste tijd viel het mij vooral er op bij de hockeybonzen, die Champions Trophy die was voor ons. Een beetje brallerig gepraat, dat vond ik opvallend. Er zijn een miljard Indiers en iets minder Pakistani op de wereld, daar moet toch een aantal tophockeyers te vinden zijn? Het is toch mogelijk dat je daarvan kunt verliezen? (En dan heb je ook altijd nog die Duitsers.)
Denk niet dat ik een hekel heb aan hockey, mijn eigen lieve schatje beoefende die sport op topniveau en ik stond regelmatig kleumend langs de velden te genieten. Zo'n drieenvijftig jaar geleden heb ik haar daar weggeplukt en het was GOUD.
Tot op de dag van vandaag.

CANAL DIGTAAL (3)

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Na publicatie van mijn vorige artikeltjes en de aandacht die ik daarvoor vroeg via Twtter, kwam er ook een reactie van WebcareCD. Daar bleek een soort helpdesk van CanalDigital achter te zitten. Zij vroegen mij om mijn abonneenummer zodat zij mij konden helpen en warempel daar rolde de enig juiste beslissing uit. Mijn jaaruitbreiding bovenop een halfjaarcontract werd teruggedraaid. De vordering werd ingetrokken, ik word niet bezocht door deurwaarders, Bello kan rustig in zijn mandje blijven. Iedereen gelukkig, ik hoop alleen dat zij niet verder zullen gaan met het aanbieden van zo'n rare constructie en ik hoop ook dat zijn de reguliere helpdesk zullen verbeteren waardoor je niet meer tegen een muur aanloopt als je een gerechtvaardige klacht hebt.
In ieder geval verdient hun hulp een bloemetje.
Bij deze.

DROMEN

Na al dat gesomber dromen we van ......

CANAL DIGITAAL (2)

KOMT ER MEE WEG
Wat ik niet gehoopt had, gebeurt toch. Mijn problemen met Canal Digitaal (zie een paar stukjes lager) gaan uitpakken in het voordeel van een gelegaliseerde dief. Toen mijn opwinding over de onterechte vordering van oplichter Canal Digitaal wat was weggeëbt, besloot ik mijn rechtsverzekering te bellen.
Toen bleek ook dat een rechtsverzekering er niet voor zorgt dat jij je recht krijgt maar dat jij de schade van onrecht niet behoeft te dragen. Een teleurstellende ervaring.
In het afsluitende gesprek met de adviseuze werd mij het voorstel gedaan dat de verzekering de vordering van Canal Digitaal op mij zou overnemen. De reden daarvan was dat het bedrag zo gering was (€80,--) dat recht halen meer zou gaan kosten bij het in gang zetten van de procedure om mijn gelijk te bevestigen. Een gelijk dat wel door de rechtskundige werd erkent. Voor mij zat er niets anders op dan daarmee accoord te gaan.
Dit alles geeft een onbevredigend gevoel, ik weet dat ik bestolen wordt maar het is te duur om de dief aan te pakken. Recht kan rechter, zegt een bekend rechtskundig adviesbureau op de radio in STERtijd. Maar daar hangt wel een flink prijskaarje aan.
Zou het zo zijn dat rijke dieven ongestoord kunnen stelen?
Als redelijk denkend mens kan ik ook wel inzien dat het niet logisch is om duizende euro's uit te geven om 80 euro terug te vorderen. Maar aan de andere kant is de vraag gerechtvaardigd hoe hoog de prijs mag zijn om het recht voor iedereen te laten gelden.
Die prijs is hoog en die kan ik in mijn eentje niet betalen.

NEDERLAND VERANDERT

EN DE ZORG VERANDERT MEE
Deze kreet hoor ik de laatste weken bijna elk uur uit de radio schallen. Met een aansprekend voorbeelden, zoals van het gezin, waar Job woont, dat uit de moeilijkheden zal worden geholpen door de inschakeling van één persoon die alles gaat regelen, of van ene Tyron die zijn moeder nu goed geholpen ziet, of een mevrouw die zegt dat haar man nu in een verzorgingshuis goed verzorgd wordt. Kortom, de ideale situatie wordt hier gepresenteerd als een werkelijkheid.
Maar nu de echte werkelijkheid, twee bejaarden van rond de 83 jaar raken 7 uur hulp in de huishouding kwijt waardoor zij niet goed meer zelfstandig kunnen wonen, bewoners van een ouderencomplex krijgen 1½ uur hulp in plaats van 3 uur, maaltijden in verzorgingshuizen die sterk versimpeld worden, sluiting van verzorgingshuizen, enz. Wie zijn ogen openhoudt ziet de afbraak van de verzorgingsstaat helder voor zich. (zie ook de vele uitzendingen op TV met schrijnende voorbeelden.)
Hoe kan het ook anders als de budgetten gehalveerd worden? Ik hoorde een toegewijde arts van een verzorgingshuis onlangs zeggen: " Wij houden niet van oude mensen".
Wij, de samenleving als geheel, zien de oudjes als een steeds meer toenemende kostenpost en dat is verdomd vervelend. Nu is het wel zo dat de meeste kosten voor die mensjes gemaakt worden in hun laatste levens jaar.
Ik zie dus wel een oplossing. Jij ook?

Jan, 70 jaar.


En dan nog iets.
Wat is oud?
Mijn Imac van 6 jaar oud begon kuren te vertonen, strepen, lopend beeld. Een nieuwe videokaart leerde het internet mij.
Dus een een gecertificeerde Apple-dealer gebeld, die het toestel ook aan mij geleverd had en het verhaal verteld met de vraag wanneer het ding gerepareerd kon worden.
Domme vraag.
Het ding kon niet meer door Apple gerepareerd worden, te oud, ik was in het bezit van een vintage Imac gekomen zonder dat ik me dat gerealiseerd had, want het zag er vlak voor de crash allemaal nog heel goed uit. Jammer maar helaas, ze konden niets voor mij betekenen behalve dan dat ze natuurlijk wel een mooie nieuwe met een Retinascherm konden leveren voor rond de €3000,-- , prachtig meneer!
Terecht gekomen bij een deskundige Beun de Haas die voor €570,-- het zaakje weer aan de gang kreeg.
Alles bij elkaar duurde het zo'n 3 weken, vandaar de kleine onderbreking in de berichtgeving.

APPLE, mooi spul! Maar iets deugt er niet.

CANAL DIGITAAL

Woede is een goede reden voor een column, hoorde ik vanmorgen op de radio. Nooit gedacht dat het zo snel op mijzelf betrekking zou hebben.

Hoezo?

Het is april 2014.

De argeloze leek (ik dus), net in het bezit van een camper met een sateliet ontvanger wil ook gebruik maken van die mogelijkheid. Als je van niets weet, valt dat nog niet mee, maar uiteidelijk lukte het om bij een goede radiozaak een en ander te regelen. Hoe je het ook wendt of keert, je komt terecht bij Canal Digitaal, de enige leverancier van sateliet TV in Nederland. Omdat er thuis via de KPN gekeken wordt, is de behoefte aan een jaarabonnement niet aanwezig en gelukkig biedt Canal Digitaal de mogelijkheid tot een seizoensabonnement. Er wordt een extra HD-abonnement  voor 5 euro per maand bijgenomen voor nog mooier beeld.

Het abonnement loopt in september af, maar tot onze stomme verbazing wordt de 5 euro gewoon verdere wel afgeschreven.

Bellen dus ( 1 euro per gesprek)

Na een keuze menu kom je bij een levend persoon, je legt uit wat het probleem is en je krijgt te horen dat hij dit niet op kan lossen. Maar je wordt wel doorverbonden naar een volgende helpdeskmedewerker. Heel goed, denk je. Te snel, want ook die kan je niet helpen. Ja meneer, u heeft een seizoens-abonnenment en de HD uitbreiding is een jaarabonnement, dus u moet doorbetalen. Jouw verweer dat dit niet in de brief staat wordt afgedaan met de opmerking dat de dealer dat had moeten zeggen. Dat je 5 euro betaalt voor iets wat je niet kunt gebruiken, dringt niet door.

De bloeddruk stijgt, ondanks de pillen die je slikt, maar je wordt doorverbonden met iemand die wat zou kunnen betekenen. Zelfde verhaal, zelfde blinde muur waar je tegenaan beukt en je beeindigt het gesprek met de dreigende opmerking dat je het er niet bij laat zitten. Aan een evaluatiegesprek heb je geen behoefte.

Vroeger zou ik gedreigd hebben met de bekende advocaat Bram M. maar die mag niet meer werken en omdat het gaat om 65 euro schakel ik geen collega van hem in. Bij de ING werd ik prima geholpen toen ik belde om mijn automatische incasso op te heffen.

Het wachten is nu op de deurwaarder.

Bello is er klaar voor.

P.S.

Bij de radiozaak vonden ze het ook belachelijk. Ook zij waren ten tijde van het afsluiten niet op de hoogte van de rare regeling. 

wordt vervolgd

JUDITH SCHALANSKY

Uit haar boek "De lessen van mevrouw Lohmark" het volgende volgende citaat:

Kind en huisdier. Dat liep nooit goed af. Een kind een dier cadeau doen was een bijzonder perfide vorm van dierenmishandeling. Elke sociale vaardigheid ontbrak. Daar ging het alleen nog om leven en dood. Het dier was met huid en haar aan de kindelijke almacht overgeleverd. En kinderen waren niet onschuldig. Ondanks alle liefde. Nooit geweest trouwens. Ze waren ongeveinsd eerlijk, ongeveinsd wreed. Net als de natuur. Vroeg of laat ging het dier dood. Meestal vroeg. Weggevlogen parkieten. Hamsters, door sterke kinderhanden doodgedrukt. Wat overbleef was een vacht in lijkstijfheid. En dan huilen natuurlijk. Het speelgoed was uitgespeeld. Dat was geen echt verdriet. Gecrepeerde siervissen op de vloerbedekking. Uitgetrokken vliegenpootjes. Gevierendeelde kikkers. Daar lees je niets over in de kranten. Maar wel over rottweilers die baby's doodbeten. Terwijl dat toch heel iets natuurlijk was. De jachtdrift. En wat was er nog over van de natuur, van de insecten? Getrek aan de lijn. Een hees geblaf in de nacht.

HELMA NEPPERUS

Zou de geachte afgevaardigde weer zo prominent en parmantig in de media verschijnen zoals gisteren toen zij een plan van haar partijgenoot, staatssecretaris Wiebes, om de lease-rijder belastingtechnisch aan te pakken, afschoot met de woorden:"Dat gaan we niet doen".
Dinsdagavond was er bij Nieuwsuur een item wat daar zeker aanleiding toe zou kunnen geven. Deskundigen uit de praktijk die de gemeenten assisteerden met de invoering van de nieuwe zorgwet op 1 januari, verklaarden unaniem dat de korting op de zorg gigantisch zal zijn. Alle mooie spotjes van de regering ten spijt zal er voor de mensen die zorg nodig hebben wel degelijk zeer veel ten nadele veranderen. Als er tussen de 10 en 40% gekort moet gaan worden, dan heeft het grote gevolgen, daar hoef je niet voor doorgeleerd te hebben om het te snappen.
Maar Helma zal zeker ingrijpen want als het je aan het hart gaat als de goedverdienende en goedkoop rijdende Nederlander wat moet inleveren, dan zal het je toch niet onberoerd laten als mensen die van zorg afhankelijk zijn er sterk op achteruit zouden gaan qua zorg die zij nodig hebben.
Bovendien kan zij nu een staatsecretaris van een andere partij dan de hare kan aanpakken.
"Dat gaan we doen!!!"
Toch?

DAT HEBBEN WE AL EERDER MEEGEMAAKT

De VVD en de PVDA regeerden nog maar kort en daar was het eerste goede plan al. Het kwam er op neer dat de premies voor de ziektekostenverzekering  voor hoge inkomens flink zouden stijgen en meer inkomensafhankelijk zouden worden. Het idee kwam van de PvdA.
Meteen was het land te klein, de Telegraaf, toen nog grootformaat, was te klein om alle protesten te kunnen afdrukken. Er zou inkomenspolitiek bedreven worden op oneigenlijke gronden. Dat kon niet enz. enz.
Resultaat was dat de hele zaak in de in het niets verdween. De VVD kreeg zijn zin en de PvdA haalde bakzeil. Ik kan mij van deze regering daarna geen "linkse" voorstellen meer herinneren.
Vandaag kwam er van de VVD-staatssecretaris het voorstel om de lease-regeling aan te pakken. Meteen protest van een VVD parlementariër en het hele plan, waar de staatssecretaris zelf ook niet achter bleek te staan, lijkt in mist op te lossen.
Van de PvdA hoor ik weinig en ik vermoed dat de abonnees van de Telegraaf morgen 2 exemplaren in de bus zullen krijgen want in een zo'n tabloidje zullen alle protesten echt niet passen.

Kom niet aan de hardwerkende en goedkoop rijdende Nederlander.
Bevries de pensioenen maar voor tien jaar en bezuinig op de zorg, daar heb minder last van.
Brrrrr.

WERK AAN DE WINKEL

In de Groene Amsterdammer staat een goed artikelen over problemen met kinderen van Poolse arbeiders die in ons land werken. Omdat Polen lid is van de EU is het niet nodig dat de ouders van die kinderen een integratiecursus doen als zij hier willen werken. Hun kinderen, leerplichtig, pikken het Nederlands vrij snel op maar bij problemen op school is het lastig om met de ouders te communiceren. Jeugdzorg en GGZ hebben hun handen vol aan deze probleemkinderen.
Veel Poolse kinderen moeten tegen hun zin mee naar Nederland, worden met problemen van hun ouders opgezadeld en voelen zich ontworteld. Werk aan de winkel dus.
Maar dan een opvallende alinea:
'Hun kledingstijl past niet, hun ouders hebben weinig geld, ze kunnen geen dure merkkleding kopen, hebben geen mobiele telefoon. Dus vallen ze buiten de groep en worden ze gepest.'
'Hun kledingstijl past niet, hun ouders hebben weinig geld, ze kunnen geen dure merkkleding kopen, hebben geen mobiele telefoon. Dus vallen ze buiten de groep en worden ze gepest.'
Ik moest de zin ook een paar keer lezen voordat tot mij doordrong wat hier nu eigenlijk staat.
Toen ik dat gedaan had, rees bij mij de vraag wie er nu eigenlijk hulp nodig hadden.
We leven dus in een land waar je gepest kunt worden als je ouders arm zijn en je dus niet kunnen voorzien van schoenen van 200 euro, bijpassende kleding  en , o jee, je niet beschikt over een mobiele telefoon van 600 euro.
Het is mijn jeugd ook wel zijn voorgekomen dat er kinderen gepest werden en zo'n 60 jaar geleden heb ik mij, toen ik 10 jaar was, er ook aan bezondigd. In gezelschap van vriendjes dorst ik een  eenzame brildrager uit te schelden voor 'brillejood' maar , god straft onmiddellijk, dat was afgelopen toen ik een jaar later zelf een ziekenfondbrilletje op mijn neus had. Mijn ouders waren niet arm, maar zeker niet rijk en dat gold voor het overgrote deel van de rest van de leerlingen van de lagere school waar ik toen zat. Armoede was geen motief om te pesten of gepest te worden.
Werkzaam in het onderwijs had ik ook vaak te maken met pesters en gepesten en dat waren altijd lastige zaken die veel tijd kostten  om tot een "oplossing" te komen en het lukte nooit helemaal. Er waren en zijn voor pesters allerlei redenen te vinden, stokken zat om honden te slaan.
Uit de aangehaalde zin lijkt het of een motief voor pesten het economische welvaartspeil van  de gepeste is en dat baart mij grote zorgen gezien de toenemende kloof tussen arm en rijk in ons mooie landje. Want je hoeft niet per se uit Polen te komen om tot de armen te worden gerekend.
Als er een beleid zou zijn wat de armoedekloof zou doen verdwijnen en en als we er in het onderwijs in zouden slagen meer begrip te kweken voor leerlingen die 'anders' zijn, ja dan...........

HOERENLOPEN

Een sociaal democraat, een socialist en een christen dienen een wetsvoorstel in. Waar zou dat over gaan?
Een poging om de toenemende kloof tussen rijk en arm in ons land aan te pakken?
Een tegenvoorstel om de idiote pensioenplannen van het kabinet terug te draaien?
Een maatregel om de nog steeds idioot hoge prijzen van sommige medicijnen aan te pakken?
Mislukte privatiseringsprojecten terugdraaien?
Niets van dit alles.
We gaan de hoerenloper aanpakken. Niet elke, maar alleen degene die gebruik maakt van vrouwen die gedwongen in het vak terecht gekomen zijn. Het nobele doel is de vrouwenhandel tegen te gaan, daar kun je niet op tegen zijn. Toch?
Gezien de reacties op de radio is  een meerdereheid van het volk er dan ook voor.

Gedurende alle beschouwingen van dit voorstel werd mij niet duidelijk gemaakt hoe een en ander in zijn werk zou moeten gaan, daarom moest ikzelf een scenario bedenken.
Ik zie het volgende beeld voor mij:
Henkie verlaat tevreden een bordeel, stapt in zijn Mercedes en wordt vier straten verder klem gereden door twee geblindeerde Volvo's waar acht gemaskerde mannen uitspringen die hem onder het schreeuwen van het woord "POLITIE" uit zijn auto sleuren, meenemen en meteen in een cel gooien. Hij wordt direct vastgezet en dat kan omdat de straf op het door hem begane misdrijf meer dan vier jaar gevangenisstraf is. Dus niet thuis zijn proces afwachten.

Er rijzen een paar vragen.
Hoe weet de politie dat Henkie bij een onvrijwillig werkende vrouw is geweest?
En als de politie dat wist waarom is de politie dan niet zelf opgetreden en de pooier van de vrouw aangepakt?
Kan dat laatste alleen maar als een klant bemerkt dat er iets met die vrouw aan de hand is?
Moet hij dan het pand verlaten met de mededeling dat hij aangifte gaat doen, terwijl hij de breedgeschouderde, getatoeëerde en kaalgeschoren portier vriendelijk groet?
Heeft de politie echt geen mogelijkheden en is zij afhankelijk van informatie van hoerenlopers om zo'n ernstig misdrijf als mensenhandel aan te kunnen pakken?
We weten wie het zijn, maar we kunnen ze niet aanpakken. Dat hoor je wel vaker als het om zware misdaad gaat.
Gaan we daarom Henkie opsluiten?

MOOIE ZINNEN

Een tijdje geleden kreeg Ilja Leonard Pfeiffer een prijs voor de mooiste zin in de huidige Nederlandse litteratuur. Die zin kwam uit het boek "La Superba".
Ik ben dat boek meteen gaan lezen, temeer omdat ook Jeroen Pauw het een prachtig boek vond.
Maar het is net als met restaurants die aanbevolen worden door anderen, het kan behoorlijk tegenvallen.
Hier een klein citaat:

Dit is een magische plek waar je niet kunt zijn zonder te beseffen dat je er eigenlijk niet kunt zijn omdat de plek niet kan bestaan. Dit is Campo Pisana, een perfecte naam in eufonisch opzicht, een volmaakt huwelijk van klank en ritme. Het metrum is het triomfantelijk slotakkoord van een heroïsch vers.
De naam past precies na de bucolische diëresis van de dactylische hexameter. De opeenvolging van het bisyllabische en trisyllabische woord gehoorzaamt aan das Gesetz der wachsenden Glieder en creëert een charmant woordeinde na het eerste ongemarkeerde element van de dactylus, waardoor een ideale afwisseling ontstaat van een dalend en stijgend ritme. 
............enz

Ik lees graag.
Ik lees veel.
Dit boek heb ik, ondanks dat het een gegeven paard was, niet verder in de bek gekeken.
Ik heb genoeg gezien.

LEUKE BERICHTEN

Vorige week hoorde ik op de radio iemand beweren dat de  14%-regeling voor lease-rijders (een belasting voordeel voor milieuvriendelijke rijden) 0,0 effect had gehad op de CO2 uitstoot. Simpeler gezegd: het heeft geen moer geholpen. En de regeling wordt dus terug gedraaid.
Maar die maatregel heeft de schatkist (dat is de portemonnee van u en mij) wel 5 miljard eurootjes gekost.
Ik hoorde ook dat het kabinet van plan is bepaalde belasting maatregelen te treffen die met name de 65+-ers zullen  raken.
In verband daarmee hoorde ik de heer Samson zeggen dat de bejaarden het in Nederland nog niet zo slecht hebben en dat die wel wat zouden kunnen missen. (Zou het de bedoeling zijn dat gepensioneerden het dus slecht moeten hebben dan wel krijgen?)
Er waren wel bejaarden met een pensioen van 200.000 euro. Ik ben mijn kennissenkring nagegaan maar daar trof ik niemand aan die een dergelijk pensioen had, maar dat zegt naturlijk niets. De heer Staal een ex directeur van een woningbouwvereniging kreeg bijna 3 miljoen euro om zijn PENSIOENGAT te dichten.
Zoiets had Gerrit Kouwenaar, de onlangs overleden dichter, bij zijn leven natuurlijk nooit kunnen dichten.